پایان قرارداد موقت و اتمام پروژه مشمول بیمه بیکاری نیست

رای وحدت رویه شماره 97 مورخ 1382/3/4 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص اینکه انقضاء مدت قرارداد موقت یا اتمام کار موقت از مصادیق بیکاری بدون میل و اراده کارگر محسوب نمی ‎شود

کلاسه پرونده: ۴۴۶/۸۱

شاکی: آقای یوناتن بت کلیا.

موضوع: اعلام تعارض آراء صادره از شعب اول و دوم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری.

تاریخ رای: یکشنبه ۴ خرداد ۱۳۸۲

شماره دادنامه: ۸۲/۹۷

مقدمه:

الف-۱- شعبه نوزدهم در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۹/۱۱۱۲ موضوع شکایت آقای قوستان تمرزی به طرفیت شعبه ۱۴ سازمان تامین اجتماعی به خواسته بیمه بیکاری به شرح دادنامه شماره ۸۰۷ مورخ ۱۳۸۰/۵/۱۵ چنین رای صادر نموده است.

اولاً شاکی کارگر شرکت تعاونی مسکن کارکنان صدا و سیما بوده که هنوز هم شرکت مزبور وجود دارد.

ثانیاً در رای مورخ ۱۳۷۸/۴/۱۶ هیات تشخیص اشاره به خارج از میل و اراده کارگر شده است.

ثالثاً فرم درخواست برقراری مقرری بیمه بیکاری و طبق فرم نمونه ۱ و ۴ مشارالیه از سوی اداره کار به سازمان یاد شده معرفی می گردد و در این رابطه مدلول ماده ۳ آیین نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری حکایت از آن دارد که تشخیص بیکاری بدون میل و اراده و تاریخ وقوع بیکاری بعهده واحد کار و امور اجتماعی محل است.

رابعاً مضامین نامه شماره ک ۱۰۱۳۰ مورخ ۱۳۷۸/۶/۲۱ کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران که در بخشی از آن آمده است آقای قوستان تمرزی بیمه شده تامین اجتماعی و اخراجی از شرکت تعاونی مسکن کارکنان صدا و سیما که هیات اداره کار تهران بزرگ ایشان را محق دریافت بیمه بیکاری دانسته 

و بالاخره با در نظر گرفتن مرابت معروضه و اثبات این موضوع که نامبرده بدون میل و اراده بیکار گردیده و کارفرمای شاکی شرکت تعاونی مسکن کارکنان صدا و سیما بوده و اینکه دلیلی دایر بر کارگر پروژه خاصی بوده و در پرونده مشهود نگردید و در رای هیات تشخیص اشاره به اخراج وی گردیده و در نهایت دفاعیات اداره خوانده موجه تشخیص نگردید نتیجتاً حکم به ورود شکایت فوق التوصیف آقای قوستان تمرزی صادر و اعلام می گردد.

الف-۲– شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده کلاسه ت۱۳۳۶/۸۰/۱ موضوع تقاضای تجدیدنظر سازمان تامین اجتماعی به خواسته تجدیدنظر در دادنامه شماره ۸۰۷ مورخ ۱۳۸۰/۵/۱۵ به شرح دادنامه شماره ۱۸۴۰ مورخ ۱۳۸۱/۹/۲۸ چنین رای صادر نموده است، اعتراض سازمان تامین اجتماعی نسبت به دادنامه ۸۰۷ مورخ ۱۳۸۰/۵/۱۵ صادره از شعبه ۱۹ دیوان وارد است،

زیرا با بررسی پرونده تجدیدنظر خوانده از کارکنان قراردادی شرکت تعاونی مسکن کارکنان صدا و سیما بوده که از تاریخ ۱۳۷۸/۳/۳۱ به علت اتمام پروژه بیکار شده است و ماده ۲ قانون بیمه بیکاری مصوب ۲۶ شهریور ماه ۱۳۶۹ بیکار از نظر این قانون بیمه شده‎ای است که بدون میل و اراده بیکار شده و آماده کار باشد و کارگران با قرارداد کار معین با مدت معینی از شمول قانون بیمه بیکاری خارج می باشند لذا ضمن فسخ دادنامه بدوی شماره ۸۰۷ مورخ ۱۳۸۰/۵/۱۵ رای به رد شکایت تجدیدنظر خوانده (شاکی بدوی) صادر و اعلام می گردد.

ب-۱- شعبه ۱۶ در رسیدگی به پرونده کلاسه ۷۹/۱۱۹۷ موضوع شکایت آقای جعفر مهرپرور به طرفیت شعبه ۱۴ سازمان تامین اجتماعی به خواسته الزام خوانده به پرداخت بیمه بیکاری بشرح دادنامه شماره ۱۰۱۸ مورخ ۱۳۷۹/۷/۱۶ چنین رای صادر نموده است، با توجه به پاسخ و دفاعیات مشتکی ‎عنه در جلسه ۱۳۷۹/۱۲/۱۲ دادگاه عمومی تهران مبنی بر اینکه اخراج شاکی از کار بلحاظ پایان پروژه بوده است. نمی‎تواند مشمول مقررات استفاده از بیمه بیکاری بوده باشد

نظر به اینکه اولاً پایان پروژه در اختیار شاکی نمی‎باشد و بیکاری وی در اثر پایان پروژه از مصادیق بارز خارج از اختیار بودن بیکاری است ثانیاً تشخیص خارج از اراده بودن بیکاری نیز بعهده وزارت کار و امور اجتماعی است و اداره کار و امور اجتماعی کرج نیز پس از بررسی موضوع نسبت به معرفی شاکی جهت استفاده از بیمه بیکاری به سازمان تامین اجتماعی اقدام نموده است 

و نظر به اینکه از طرف نماینده مشتکی ‎عنه نیز هیچگونه مدرکی درباره موقت بودن رابطه کارگری و کارفرمایی ارائه نگردیده است علیهذا حکم به ورود شکایت شاکی و برقراری حق بیمه بیکاری با ضوابط قانون بیمه بیکاری و آیین نامه اجرایی آن صادر می گردد.

ب-۲– شعبه دوم تجدیدنظر در رسیدگی به پرونده کلاسه ت۲/۷۹/۱۷۶۶ موضوع تقاضای تجدیدنظر سازمان تامین اجتماعی بخواسته تجدیدنظر در دادنامه شماره ۱۰۱۸ مورخ ۱۳۷۹/۷/۱۶ صادره از شعبه ۱۶ دیوان بشرح دادنامه شماره ۱۲۳۰ مورخ ۱۳۸۰/۱۱/۳۰ چنین رای صادر نموده است، تجدیدنظر مردود است

زیرا تجدیدنظر خوانده که کارگر قراردادی شرکت تعاونی مسکن کارکنان صدا و سیما بوده به علت پایان پروژه بیکار شده و همانطوری که در رای استدلال شده و محتویات پرونده و مدارک موجود در آن حکایت دارد پایان پروژه در اختیار شاکی نبوده بنابراین از مصادیق بارز بدون میل و اراده می باشد 

و با تنظیم و تکمیل فرم درخواست مقرری بیمه بیکاری در مهلت یکماهه مقرر در ماده ۷ آیین نامه اجرایی قانون بیمه بیکاری و ارائه آن به واحد کار و امور اجتماعی محل در واقع با توجه به تبصره ۲ ماده ۷ آیین نامه فوق الذکر آمادگی خود را برای انجام کار مشابه آن اعلام نموده است 

و از طرفی با توجه به مدت پرداخت حق بیمه قبل از بیکار شدن و اعلام مراتب ظرف مهلت مقرر به واحد کار و امور اجتماعی واجد شرایط مقرر در ماده ۶ قانون بیمه بیکاری می باشد بنابمراتب اعتراض موثری که سبب فسخ دادنامه صادره گردد ارائه نشد. بنابراین دادنامه صادره خالی از اشکال تشخیص و تایید می شود.

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام‎ والمسلمین دری ‎نجف ‎آبادی و با حضور رؤسای شعب بدوی و رؤسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می نماید.

رای هیات عمومی

مستنبط از حکم مقرر در ماده ۲ قانون بیمه بیکاری مصوب ۱۳۶۹ در تعریف کارگر بیکار مشمول قانون مزبور این است که رابطه همکاری کارگر با کارفرما علیرغم امکان بقاء و استمرار آن بدون میل و اراده کارگر قطع شده باشد. 

بنابراین بیکاری کارگر بلحاظ انقضاء مدت قرارداد موقت یا اتمام کار موقت از مصادیق ماده فوق الذکر محسوب نمی‎شود و دادنامه شماره ۱۸۴۰ مورخ ۲۸/۹/۸۱ شعبه اول تجدیدنظر دیوان مشعر بر فسخ دادنامه بدوی و رد شکایت و اعتراض شاکی در حدی که متضمن این معنی است موافق اصول و موازین قانونی می باشد. این رای به استناد قسمت اخیر ماده ۲۰ اصلاحی قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع ذیربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- دری نجف آبادی