ماده ۱ – قانون بيمه بيكاری مصوب ۲۶ /۶ /۱۳۶۹ در اين آئين‌نامه اختصاراً قانون ناميده مي شود.

ماده ۲ – كليه مديران و كارفرمايان كارگاهها، مؤسسات توليدي (صنعتي و كشاورزي)، خدمات فني و خدماتي داراي كاركنان مشمول قانون تأمين اجتماعی كه تابع قوانين كار يا كار كشاورزي هستند موظف به اجراي مقررات اين آیين‌نامه مي باشند.

ماده ۳ – بيكار از نظر اين آیين‌نامه بيمه شده ايست كه بدون ميل و اراده بيكار شده و آماده كار باشد. تشخيص بيكاری بدون ميل و اراده و تاريخ وقوع بيكاری بعهده واحد كار و امور اجتماعی محل است.

ماده ۴ – هرگونه تغيير يا بازسازي خط توليد، جابجائي كارگاه و ماشين آلات بمنظور كاهش وابستگي و بهينه كردن توليد كه در راستاي سياستهاي اقتصادي و اجتماعي دولت صورت گيرد تغيير ساختار اقتصادي تلقي مي گردد و تصميم گيري در مورد كاركنان اين قبيل كارگاهها كه موقتاً بيكار شناخته شده و در چارچوب بند «الف» ماده (۷) قانون از مقرري بيمه بيكاری استفاده خواهند نمود، بعهده شوراي عالي كار مي باشد.

تبصره ۱ – مديران و كارفرمايان كارگاههاي موضوع اين ماده موظفند طرح تغيير ساختار اقتصادي واحد خود را كه به تصويب وزارتخانه ذيربط (واحدهاي تابعه در استانها) رسيده است، همراه با تقاضاي كتبي، تعهدات لازم و فهرست اسامي كاركنان مشمول طرح كه موقتاً بيكار خواهند شد با ذكر مدت زمان استفاده از مقرری بيمه بيكاری به واحد كار و امور اجتماعي محل تسليم نمايند و پس از تأييد طرح توسط شوراي عالي كار نسبت به اجراي آن اقدام كنند.

تبصره ۲ – واحدهاي كار و امور اجتماعي مكلفند حداكثر ظرف (۱۵) روز پس از دريافت طرح و تقاضاي كتبي، مدارك مربوط را همراه با گزارش بازرسي كار جهت اتخاذ تصميم به شوراي عالي كار ارسال نمايند.
شوراي عالي كار ظرف يكماه پس از دريافت مدارك مربوط تصميم خود را اعلام خواهد نمود.

ماده ۵ – كليه مديران و كارفرمايان و مجريان پروژه ها مكلفند حق بيمه بيكاری مشمولين قانون را به ترتيب مذكور در قانون تأمين اجتماعی، از تاريخ ۶ /۵ /۱۳۶۹ به شعب مربوط سازمان تامين اجتماعی پرداخت نمايند.

تبصره ۱ – مبناي پرداخت حق بيمه بيكاري، مزد بيمه شده مي باشد.

تبصره ۲ – سازمان تأمين اجتماعی مكلف است با دريافت حق بيمه بيكاری طبق ضوابط قانون تأمين اجتماعی به بيمه شدگاني كه با توجه به مقررات اين آیين‌نامه بيكار شناخته شده و از طريق واحدهاي كار و امور اجتماعی معرفي مي شوند، مقرري بيمه بيكاري پرداخت نمايد.

ماده ۶ – بيمه شدگاني كه بعلت بروز حوادث قهريه و غيرمترقبه از قبيل سيل، زلزله، جنگ، آتش سوزي و….. بيكار مي شوند، در صورتيكه سابقه پرداخت حق بيمه آنان كمتر از (۶) ماه باشد، مطابق با مشموليني كه داراي (۶) ماه سابقه پرداخت حق بيمه مي باشند از مقرري بيمه بيكاری استفاده خواهند نمود.

ماده ۷– بيمه شده بيكار موظف است ظرف (۳۰) روز از تاريخ بيكاری فرم تقاضاي استفاده از مقرري بيمه بيكاری را تكميل و به واحد كار و امور اجتماعي محل ارائه نمايد.

تبصره ۱ – چنانچه بيمه شده بيكار در فاصله زماني (۳۰) روز بعد از بيكاري امكان مراجعه و يا اعلام بيكاری به واحد كار و امور اجتماعي و ارائه يا ارسال تقاضاي استفاده از مقرري بيمه بيكاری را پيدا نكند تا (۳) ماه از تاريخ وقوع بيكاری فرصت دارد مدارك خود را مبني بر عذر موجه، همراه با تقاضاي كتبي به واحد كار و امور اجتماعي محل بمنظور طرح در هيأت حل اختلاف ارائه نمايد. در صورتيكه هيأت حل اختلاف استان مربوط عذر متقاضي را موجه تشخيص دهد مراتب را اعلام خواهد نمود.

تبصره ۲ – بيمه شده بيكار از تاريخ ارائه تقاضاي استفاده از مقرري بيمه بيكاري آمادگي خود را براي اشتغال بكار تخصصي و يا مشابه آن اعلام نموده است و موظف است در فاصله زمانهاي معيني كه توسط واحد كار و امور اجتماعي تعيين مي گردد در اداره كار و امور اجتماعي محل حضور يافته و دفاتر مربوط را امضاء نمايد.

ماده ۸ – واحدهاي كار و امور اجتماعي موظفند حداكثر ظرف (۳۰) روز پس از اخذ مدارك تكميل شده (موضوع ماده ۷ اين آئيننامه)، نسبت به غيرارادي بودن بيكاری متقاضي اظهارنظر نموده و در صورت تأييد، وي را كتباً به سازمان تأمين اجتماعی معرفي نمايند. واحدهاي اجرائي سازمان تأمين اجتماعی مكلفند ظرف (۱۰) روز پس از ثبت معرفي نامه فرد بيكار، نسبت به احراز شرايط مندرج در بند «الف» ماده (۶) قانون اظهارنظر و متعافب آن مقرري بيمه بيكاری وي را برقرار نمايند.