حضور اجباری کارمندان بعد از ساعت ۱۳ خلاف است!

مجله کارگزینی-جعفری‌آذر، نایب رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس :

هرگونه به‌کارگیری نیروی انسانی خارج از ساعت موظفی باید همراه با پرداخت حقوق قانونی باشد و نگه‌داشتن کارکنان در محیط بدون تهویه و سرمایش، نه با قانون سازگار است و نه با عقل و شرع.

اگر کاری خارج از وقت اداری لازم باشد، مدیر دستگاه این اختیار را دارد که از کارمندان بخواهد بمانند و کار انجام دهند. اما اگر کاری وجود نداشته باشد و برنامه‌ کاری به‌گونه‌ای انجام شده باشد که امور تا ساعت ۱۳ به پایان برسد و نیازی به ماندن نباشد، این هم از اختیارات مدیریت دستگاه است؛ چه در سطح عالی مانند وزارتخانه و چه در سایر دستگاه‌ها باشد.

مدیر دستگاه تشخیص می‌دهد که اولاً کارمندان بمانند یا نمانند و ثانیاً چه تعداد از آن‌ها بمانند. ممکن است در بخشی، معاونتی و یا مدیریتی که ۵۰ نفر پرسنل دارد، فقط ۵ نفر نیاز باشد که بمانند.

این موضوع از اختیارات مدیریتی است. اما سیاست کلی دولت این است که ادارات در ساعت ۱۳ تعطیل شوند تا در مصرف انرژی کشور، به‌ویژه در شرایط گرمای هوا، صرفه‌جویی و مدیریت مصرف برق انجام شود.

با این حال اگر دستگاه، سازمان یا وزارتخانه‌ای پس از ساعت ۱۳ به نیروی انسانی نیاز داشته باشد و ابلاغ کند که کارمندان بمانند، در این صورت مطابق قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون کار و همچنین بر اساس مبانی عقلی و شرعی، اگر مدیری از کارمند یا کارگری بخواهد مازاد بر ساعت موظفی کار کند، باید حق و حقوق او مطابق قانون پرداخت شود.

نمی‌توان گفت که کارمند بماند و کار کند اما دستمزد آن پرداخت نشود. این موضوع هم خلاف قوانین اداری و هم خلاف شرع است و قاعدتاً نباید چنین اتفاقی رخ دهد.

اگر لازم است کارمندی پس از ساعت ۱۳ در اداره بماند و کار انجام دهد، باید شرایط مناسب رفاهی هم برای او فراهم شود؛ زیرا اگر شرایط غیرقابل تحمل باشد، عملاً ماندن او هم به انجام کار منجر نخواهد شد و ممکن است آن کارمند صرفاً در راهرو یا کنار پنجره وقت بگذراند.

این‌ها مسائل مدیریتی است و نه بخشنامه سازمان اداری و نه عقل حکم می‌کند که کارمندی در اتاقی بدون نور و تهویه نگه داشته شود. در چنین شرایطی عملاً کاری هم انجام نخواهد شد.