کاهش سن بازنشستگی مادران + مثال های کاربردی

کاهش سن بازنشستگی مادران + مثال های کاربردی

نویسنده: مصطفی علیمحمدی
ایمیل: mustafa.alimohammadi@gmail.com

مجله کارگزینی – بر اساس بند (ت) ماده ۱۷ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت:

مادران شاغلي كه از زمان لازم الاجراء شدن اين قانون (13/09/1400)، فرزند يا فرزنداني به دنيا خواهند آورد به ازاي هر فرزند، مي‌توانند از يك سال كاهش در سن بازنشستگي برخوردار شوند و براي فرزند سوم و بيشتر ميزان كاهش يك و نيمسال به ازاي هر فرزند خواهد بود. حداقل سن بازنشستگي مشمولين اين بند، براي مادران داراي يك فرزند چهل و دو سال، داراي دو فرزند چهل و يك سال و داراي سه فرزند و بيشتر چهل سال و حداقل با بيست سال سابقه بيمه است. برقراري مستمري يا حقوق بازنشستگي متناسب با سنوات پرداخت حق بيمه در زمان اشتغال مي‌باشد.

برای درک بهتر موضوع، در ادامه مثال های کاربردی از کاهش سن بازنشستگی مادران را ملاحظه می فرمایید.

مطالعه موردی اول؛

خانمی از سال ۱۳۸۴ و در سن ۲۰ سالگی در یک شرکت پیمانکاری وابسته به وزارتخانه جهاد کشاورزی مشغول به کار شد.

سال ۱۴۰۰ با استفاده از قانون تبدیل وضعیت ایثارگری رسمی می‌شود.

سال ۱۴۰۱ فرزند سوم این خانم متولد می‌شود.

سال ۱۴۰۴ شرایط برای ادامه اشتغال وی دشوار است و به همین دلیل از واحد امور اداری برای بازنشستگی پیگیری می‌کند.

امور اداری تنها شرط بازنشستگی را داشتن ۲۵ سال سابقه خدمت قابل قبول دولتی و برقراری حقوق با ۲۵ روز یعنی بازنشستگی در سال ۱۴۲۵ اعلام می‌کند.

این خانم با جستجو در اینترنت و در سایت مجله کارگزینی به یاداشتی برای بند (ت) ماده (۱۷) قانون حمایت از خانواده و جمعیت جوانی برخورد کرده و پرینت آن را به واحد امور اداری میبرد!

براساس نکات ارائه شده از قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، وی ۲۰ سال سابقه بیمه پردازی قابل قبول دارد و فرزند سوم ایشان بعد از لازم الاجرا شدن قانون متولد شده باتوجه به این شرایط، بازنشستگی برای این خانم فراهم می‌گردد.

۱۶ سال سابقه غیر رسمی در بخش خصوصی

۴ سال سابقه قابل قبول رسمی در بخش دولتی

در مجموع ۲۰ سال سابقه بیمه پردازی قابل قبول در صندوق بازنشستگی و ۴۰ سال سن

مطالعه موردی دوم؛

خانمی از سال ۱۳۸۳ و در سن ۲۰ سالگی در یک کارگاه تولیدی پوشاک مشغول به کار است.

سال ۱۴۰۳ و بعد از کلی دوا و درمان خداوند فرزند دوم را به ایشان اعطا می‌کند و امسال یعنی سال ۱۴۰۴ شرایط برای ادامه اشتغال وی دشوار می‌شود.

از طریق تماس با سامانه شبانه روزی ۱۴۲۰ تامین اجتماعی شرایط بازنشستگی را با ۴۱ سال سن و ۲۱ سال سابقه بیمه پردازی خود در شعبه ۱۸ تامین اجتماعی را پرس و جو می‌کند.

اپراتور آخرین شرایط بازنشستگی را داشتن حداقل ۲۰ سال سابقه بیمه‌پردازی قابل قبول و ۴۲ سال سن اعلام می‌کند، یعنی باید تا سال بعد و رسیدن به سن قانونی صبر کند.

این خانم در کانال تلگرامی مجله کارگزینی به یاداشتی برای بند (ت) ماده (۱۷) قانون حمایت از خانواده و جمعیت جوانی برخورد می‌کند که مفاد آن امکان بازنشستگی با ۴۱ سال سن و حداقل ۲۰ سال سابقه بیمه‌پردازی را مورد اشاره قرار می‌دهد.

ولیکن با مراجعه به شعبه تامین اجتماعی متصدی مربوطه اعلام می‌کند هنوز دستورالعمل یا بخشنامه‌ای برای اجرای این قانون ابلاغ نشده و باید تا سال بعد و یا تا زمان ابلاغ صبر کنید.

مطالعه موردی سوم؛

خانمی از سال 1388 و در حالی که دارای یک فرزند بوده است، در سن 23 سالگی در سازمان امور مالیاتی استخدام شده است.

سال 1397 صاحب فرزند دوم و در سال 1399 فرزند سوم وی متولد می‌شود.

سال 1404 از واحد امور اداری سازمان برای بازنشستگی پیگیری می‌کند.

کارشناس امور اداری، داشتن ۲۵ سال سابقه خدمت قابل قبول دولتی را شرط بازنشستگی با دریافت ۲۵ روز حقوق اعلام می‌کند. (یعنی بازنشستگی در سن 48 سالگی و در سال 1413)

بر اساس اطلاعات فوق، این فرد مشمول کاهش سن بازنشستگی نیست.

مطالعه موردی چهارم؛

در خصوص مثال فوق (مطالعه موردی سوم)، در صورتی فرزند سوم ایشان در سال 1401 (به جای سال 1399) به دنیا می‌آمد شرایط بازنشستگی ایشان چگونه بود؟

در این صورت و باتوجه به این شرایط، وی در سال 1408 با داشتن ۲۰ سال سابقه بیمه پردازی (در حالی که فرزند سومش بعد از لازم الاجرا شدن قانون متولد شده است)، با داشتن 43 سال سن امکان بازنشستگی برای این خانم فراهم می‌گردد.